Als je al wat langer met Drupal werkt, dan herken je het waarschijnlijk wel: elke paar jaar zo’n moment waarop alles ineens anders voelt. Nieuwe versie, nieuwe eisen, en vaak ook flink werk om bij te blijven. Maar als je nu kijkt, begin 2026, dan zie je iets verschuiven. Het tempo is er nog steeds, maar het voelt minder grillig. Minder grote sprongen, meer een duidelijke lijn. En dat maakt het ineens een stuk interessanter om naar Drupal te kijken als platform voor de langere termijn.
Als je het terugbrengt tot de kern, zie je eigenlijk drie ontwikkelingen die samen bepalen waar Drupal nu staat.
Drupal 11 – minder spektakel, meer rust
Drupal 11 kwam in 2024 uit en was geen versie waar iedereen massaal van achterover sloeg. En juist dat is interessant. Waar eerdere versies vaak draaiden om grote veranderingen, zit de winst hier in opschonen, moderniseren en het platform consistenter maken.
Je merkt dat op meerdere niveaus. De codebase is schoner, oude ballast is verder verwijderd en onder de motorkap sluit alles beter aan op hoe moderne PHP‑applicaties worden opgebouwd. Voor ontwikkelaars is dat prettig, maar voor organisaties misschien nog wel belangrijker: het maakt onderhoud voorspelbaarder.
Neem een organisatie met een Drupal 9 of 10 site. Vroeger betekende een upgrade vaak een apart project met budget, planning en risico’s. Nu zie je steeds vaker dat zo’n stap onderdeel wordt van regulier beheer. Geen big bang meer, maar gewoon doorbouwen. Daarmee verandert de dynamiek: Drupal voelt minder als iets dat je eens in de paar jaar opnieuw moet uitvinden en meer als een platform dat je structureel bijhoudt.
Drupal 12 – AI schuift naar voren
Kijk je vooruit naar Drupal 12, dat ergens in 2026 wordt verwacht, dan zie je een andere beweging ontstaan. AI schuift steeds meer naar voren, niet als los speeltje maar als onderdeel van hoe je met content werkt.
Je kan bijvoorbeeld denken aan automatische suggesties tijdens het schrijven, het genereren van samenvattingen of meta descriptions en ondersteuning bij het structureren van content. Dat soort dingen zie je nu al terug in losse modules en integraties.
Wat er verandert, is dat het minder optioneel wordt. Je gaat het vaker tegenkomen in standaard workflows, niet omdat het moet maar omdat het steeds logischer voelt om het te gebruiken.
Daar zit ook meteen de nuance. Veel organisaties zitten helemaal niet te wachten op ‘AI overal’, zeker niet als het gaat om content waar kwaliteit, tone of voice of compliance belangrijk is. De vraag is dus niet alleen wat er kan, maar vooral wat je wilt. In de praktijk zie je dat organisaties hierin verschillende keuzes maken. De één omarmt het snel, de ander blijft bewust terughoudend. Drupal lijkt die ruimte ook te laten: geen harde afhankelijkheid, maar wel een duidelijke richting.
Een release-cyclus die eindelijk meewerkt
Een van de grootste frustraties rond Drupal zat jarenlang niet eens in Drupal zelf, maar in het ritme eromheen. De afhankelijkheid van Symfony zorgde ervoor dat je soms moest upgraden omdat het simpelweg niet anders kon, niet omdat je er zelf klaar voor was.
Dat zorgde voor pieken: grote upgradeprojecten, vaak uitgesteld tot het laatste moment, en dan ineens veel werk tegelijk. Dat beeld begint te kantelen.
De release-cyclus is rustiger geworden, stappen zijn kleiner en upgrades sluiten beter op elkaar aan. Dat klinkt misschien technisch, maar het effect is heel praktisch. Je kan updates beter plannen, je hoeft minder vaak alles stil te leggen voor een grote migratie en je kan het onderhoud verdelen over de tijd.
Een simpel voorbeeld: een organisatie met een Drupal-site die actief wordt beheerd, kan nu veel beter in een ritme werken van kleine updates en periodieke upgrades in plaats van één groot traject eens in de paar jaar. Dat haalt druk van de ketel en maakt Drupal een stuk beter beheersbaar.
Wat betekent dit voor organisaties?
Als je deze ontwikkelingen bij elkaar legt, verandert de manier waarop je naar Drupal kijkt. Voor bestaande websites zie je vooral een verschuiving in aanpak: niet meer wachten tot het ‘echt moet’, maar juist continu bijhouden.
Dat vraagt discipline, maar levert ook rust op. Je voorkomt grote verrassingen, houdt controle over je platform en spreidt kosten en risico’s.
Voor nieuwe projecten speelt iets anders. Drupal positioneert zich steeds duidelijker als een platform voor organisaties die vooruit willen bouwen. Niet per se de snelste of simpelste keuze voor een kleine site, maar wel een sterke basis voor omgevingen waar content, processen en integraties samenkomen.
Denk aan organisaties met meerdere contentstromen, koppelingen met externe systemen of specifieke eisen rond governance en security. Juist daar zie je dat Drupal zijn kracht laat zien, omdat het meegroeit zonder dat je elke paar jaar opnieuw hoeft te beginnen.
Waar het nog schuurt
Dat betekent niet dat alles ineens makkelijk is geworden. Drupal blijft een systeem waar je serieus naar moet kijken voordat je ermee aan de slag gaat. De complexiteit is er nog steeds, je hebt kennis nodig om het goed in te richten en beheer is geen bijzaak.
Ook rondom AI zitten er nog genoeg vragen. Hoe ga je om met gegenereerde content, hoe zorg je dat output betrouwbaar blijft en hoe voorkom je dat je afhankelijk wordt van externe diensten waar je weinig grip op hebt?
Dat zijn geen randzaken maar keuzes die bepalen hoe je platform zich ontwikkelt. Daar zie je ook het verschil tussen ‘iets met Drupal doen’ en het echt goed inzetten.
minder hype, meer richting
Als je kijkt naar waar Drupal nu staat, dan zie je geen revolutie maar wel een duidelijke lijn. Drupal 11 brengt rust en volwassenheid in de basis, Drupal 12 laat zien waar het naartoe beweegt met AI als nieuwe laag en de release-cyclus zorgt ervoor dat die ontwikkeling beter te volgen is.
Het resultaat is een platform dat minder schokkerig beweegt dan voorheen. Niet dat alles ineens anders is, maar dat het eindelijk beter voorspelbaar wordt. En dat is precies wat veel organisaties nodig hebben om er echt op te kunnen bouwen.